Afgelopen woensdag (14 oktober) werd het voorstel besproken over de betrokkenheid van de inwoners en de raad, bij het realiseren van opvang als gevolg van de Spreidingswet. In het voorstel staat de landelijke opgave voor Voorne aan Zee: het opvangen van 392 asielzoekers. Voor de buurman op het eiland, Nissewaard, ligt de opdracht voor het realiseren van 409 opvangplekken, waarvan er op dit moment 80 zijn ingevuld.   

ONS Voorne is geen groot voorstander van het opvangen van asielzoekers op basis van de Spreidingswet. Maar ONS Voorne staat wel voor de rechtstaat, landelijk vastgestelde wetten moeten wel uitgevoerd worden. Daartegenover staat dat de Rijksoverheid zich dan ook aan haar beloftes moet houden. Er zou stevig worden ingezet op het beperken van de instroom en alleen diegene die echt vlucht voor politieke druk of oorlog mogen zich aanmelden om de asielprocedure te doorlopen.

ONS Voorne is niet tegen de opvang van ‘echte’ asielzoekers, maar wel tegen die mensen die hier willens en wetens naar toekomen om misbruik te maken van de gastvrijheid van ons land. Liefst ziet ONS Voorne dat de mensen die asiel aanvragen, worden opgevangen bij centrale plekken in het land en binnen enkele maanden worden gecheckt door de IND. Zo worden de ‘echte’ asielzoekers gescheiden van de gelukzoekers.

Op dit moment is het landelijke systeem dusdanig ingericht dat het niet werkt. Te veel asielaanvragen en te weinig snelheid in de toetsing. Wie heeft er nu een probleem gecreëerd? Helaas wordt er van gemeenten gevraagd dit probleem mee op te lossen, door locaties te realiseren waar asielzoekers tijdelijk onderdak hebben. ONS Voorne is daar geen voorstander van en vindt dat vanuit Voorne aan Zee stevig moet worden ingezet om de opvangplekken tot een minimum te beperken. En de opvanglocaties moeten passend zijn in de gemeente. Dat laatste betekent dus geen grootschalige asielopvang maar kleine locaties waar eventuele overlast gelijk de kop kan worden ingedrukt.  En als er kleine locaties moeten komen dan hebben de direct omwonende daar een stem in.

De inbreng van deze stem wordt vormgegeven door het participatie- en communicatievoorstel dat afgelopen woensdagavond is besproken in de commissie. In het voorstel staan geen keuzes voor locaties.  De gemeente gaat eerst luisteren naar wat de inwoners van een eventuele opvang vinden en welke randvoorwaarden daarbij moeten worden gesteld. Tegelijkertijd vinden er onderhandelingen plaats met het ministerie en de provincie over het zo klein mogelijk houden van de aantallen asielzoekers voor Voorne aan Zee. Deze gesprekken vinden plaats in samenwerking met Nissewaard.  

In Brielle staan Het Arsenaal en de Infirmerie naast elkaar, twee historische gebouwen die wachten op een nieuwe bestemming. Het Arsenaal diende ooit als munitieopslag en bibliotheek, de Infirmerie als zorgplek en ontmoetingsruimte voor ouderen. Nu bieden beide gebouwen kansen om cultuur, werk en gemeenschap te verbinden. Stel je een levendig complex voor met een kunstgalerie, werkplekken voor start ups/zzp’ers, een creatieve werkplaats en een café – een plek waar geschiedenis en modern leven samenkomen.

In Rockanje gaat het om de toekomst van het oude gemeentehuis en de directe omgeving. Het plan is er om het gemeentehuis en de directe omgeving om te vormen tot een gemeenschaps- c.q. zorgcentrum met daaromheen woningen. Zo blijft het erfgoed behouden en krijgt het een nieuwe, maatschappelijk relevante functie. De uitdaging ligt in het vinden van een balans tussen restauratie- en nieuwbouwkosten en een passende nieuwe bestemming, zodat het pand niet alleen een monument blijft, maar een actief onderdeel van het dorp wordt.

In Hellevoetsluis staat de gemeenteraad voor een andere afweging: kiezen voor nieuwbouw op een andere plek in de gemeente of verbouw van het huidige gemeentehuis. Nieuwbouw biedt moderne, energiezuinige voorzieningen en een gebouw dat volledig is afgestemd op de hedendaagse werkprocessen. Maar een grondige renovatie van het bestaande pand kan ook uitkomst bieden, zeker als het gaat om kosten en duurzaamheid. De locatie blijft immers hetzelfde, wat voor inwoners en bedrijven vertrouwd is. Wel betekent dit dat er tijdelijke werkplekken moeten worden gezocht voor de ambtelijke organisatie. Dat vergt wat improvisatievermogen.

De kernvraag bij deze vraagstukken is hoe we historische c.q. verouderde gebouwen kunnen inzetten als motor voor de toekomst. Zij zijn meer dan alleen erfgoed; zij kunnen dienen als ontmoetingsplekken waar burgers, ondernemers en overheid samenwerken. Of het nu gaat om het Arsenaal-Infirmerie in Brielle, het oude gemeentehuis in Rockanje of het gemeentehuis: de keuze tussen herbestemmen en nieuwbouw vraagt om visie en samenwerking. Zo worden gebouwen niet alleen bewaard, maar krijgen ze een nieuw, betekenisvol leven – als plekken om te wonen, te werken en samen te komen.