Van Samen verder bouwen naar “Wacht op onze daden”. Analoog aan Thorbecke uit
1849 gaat dit college aan de slag met een vraag aan de Raad om pas over een jaar met
elkaar de conclusies te trekken over de effectiviteit van dit college.
De begroting 2027 als eerste begroting van dit college is sterk verbonden met het
coalitieakkoord en het collegeprogramma 2026-2030. Het laat een positief saldo zien
voor 2027, maar heeft beperkte financiële ruimte voor de komende jaren.
De begroting bouwt voort op het collegeprogramma: uit de negen programma’s volgt een
activerings- en prioriteringsmodel waarin zoveel mogelijk wordt aangegeven: wat is het
doel, welke activiteiten en welke kosten. Hierdoor kan de raad volgen waar het geld
naartoe gaat en tijdig bijsturen: Maar hoe doen we dat dan?
Bij nadere beschouwing is de begroting ondoorzichtig. Doelstellingen worden per
programma benoemd, maar de koppeling tussen doel, maatstaf en beschikbare
middelen is soms onvoldoende transparant. Het college benadrukt “heldere
prioriteiten” en “realistische planning”, maar het detailniveau van kosten per doel
ontbreekt vaak. ONS Voorne vraagt om meer meetbare normen (bijv. wachttijd Wmo,
aantal opvangplekken) en een open participatie- en terugkoppelingsprocedure voor in
eerste instantie de raad en daarmee ook voor onze inwoners.
Als een spil in de coalitievorming staat het asielvraagstuk terwijl dat niet zo hoefde te
zijn. Op Woensdag 14 oktober werd het voorstel besproken over de betrokkenheid van
de inwoners en de raad, bij het realiseren van opvang als gevolg van de Spreidingswet. In
het voorstel staat de landelijke opgave voor Voorne aan Zee: het opvangen van 392
asielzoekers. Voor de buurman op het eiland, Nissewaard, ligt de opdracht voor het
realiseren van 409 opvangplekken, waarvan er op dit moment 80 zijn ingevuld.
Alleen een nee tegen Asielopvang levert niets op. ONS Voorne heeft altijd gezegd wij
willen liever geen AZC en gaan het gesprek aan met het Rijk om waar mogelijk de komst
van asielzoekers niet in Voorne aan zee te laten plaatvinden. En die gesprekken worden
gevoerd, net als de gemeente die na de verkiezingen zo hard riepen dat zij zich niet
zouden houden aan de spreidingswet. De rechter toont weinig coulance voor
Zwijndrecht en Den Haag die geen asielzoekers willen opvangen. ‘Wat is nou precies de
reden van uw verzet?’ (Raad van State, 4 november 2026). Op dit moment staan er al
74 gemeenten op de zwarte lijst van het ministerie. Wij kunnen er nog af blijven door de
inzet van ons college in het algemeen en onze wethouder Asiel in het bijzonder. De
uitingen van diverse andere fracties op de diverse mediaplatforms getuigen dan ook van
weinig inzicht in de opvattingen en inzet van mevrouw Witte. In plaats van haar te
betichten van meewerken aan asiel kunt u haar liever bedanken dat zij binnen alle
wettelijke regels probeert de asielopvang binnen Voorne aan zee tot een minimum te
beperken. Over het betrekken van haar familieleden over dit onderwerp nog maar te
zwijgen.
Dan de financiën bij de asielopvang: Voorne aan zee ontving in 2026 nog 9 miljoen van
het Rijk om asiel opvang plaats te laten vinden (pag. 27) terwijl de uitgaven maar 6
miljoen waren. Dat was een surplus van 3 miljoen.
Ondanks dit surplus voor de begroting is ONS Voorne geen groot voorstander van het
opvangen van asielzoekers op basis van de Spreidingswet. Maar ONS Voorne staat wel
voor de rechtstaat, landelijk vastgestelde wetten moeten wel uitgevoerd worden.
Daartegenover staat dat de Rijksoverheid zich dan ook aan haar beloftes moet houden.
Er zou stevig worden ingezet op het beperken van de instroom en alleen diegene die echt
vlucht voor politieke druk of oorlog mogen zich aanmelden om de asielprocedure te
doorlopen.
ONS Voorne is niet tegen de opvang van ‘echte’ asielzoekers, maar wel tegen die
mensen die hier willens en wetens naar toekomen om misbruik te maken van de
gastvrijheid van ons land. Liefst ziet ONS Voorne dat de mensen die asiel aanvragen,
worden opgevangen bij centrale plekken in het land en binnen enkele maanden worden
gecheckt door de IND. Zo worden de ‘echte’ asielzoekers gescheiden van de
gelukzoekers.
Op dit moment is het landelijke systeem dusdanig ingericht dat het niet werkt. Te veel
asielaanvragen en te weinig snelheid in de toetsing. Wie heeft er nu een probleem
gecreëerd? Helaas wordt er van gemeenten gevraagd dit probleem mee op te lossen,
door locaties te realiseren waar asielzoekers tijdelijk onderdak hebben. ONS Voorne is
daar geen voorstander van en vindt dat vanuit Voorne aan Zee stevig moet worden
ingezet om de opvangplekken tot een minimum te beperken. En de opvanglocaties
moeten passend zijn in de gemeente. En het college handelt dan ook daarnaar.
Een ander actueel thema is het tekort aan betaalbare woningen. Een deel van dit tekort
wordt veroorzaakt door Arbeidsmigratie. Arbeidsmigratie wordt gezien als een
economische hefboom, maar vraagt om gerichte (lokale) voorzieningen en toezicht.
Vooral de impact op onze woningvoorraad is groot. ONS Voorne ziet deze woningen die
nu door arbeidsmigranten worden bewoond in onze diverse kernen liever naar de
jongeren uit Voorne aan Zee gaan. Niet alleen de lusten voor de ondernemers maar ook
de lasten als zij geen gebruik meer willen maken van deze arbeidskrachten. Zij moeten
ervoor zorgdragen dat de niet meer gewenste arbeidskrachten teruggaan naar hun land.
De vanaf eind 2025 ingevoerde toeristenbelasting voor arbeidsmigranten geeft in elk
geval een bijdrage aan de gemeentelijke inkomsten).
De gemeente streeft naar een natuurgericht beheer van openbaar groen en draagt bij
aan de klimaatdoelstelling (klimaatneutraal 2050). Dat is heel mooi maar laat onverlet
dat het onderhoud en beheer van het groen in de wijken wel op niveau moet blijven. Het
groen- en natuurbeleid is verweven met de duurzaamheidsagenda. Dat klinkt goed,
maar wat is nu de concrete uitwerking daarvan? Hoe wordt het opgenomen in de
gemeentelijke bestekken. De duurzaamheidsinspanningen via investeringen in
energie- en warmtetransitie moet zich eerst richten op wijken met energiearmoede;
Op het terrein van Economie staat een mooie opsomming van plannen en wensbeelden
maar veel is nog niet concreet. Wel is uit de begroting op te maken dat er meer geld
binnenkomt dan er uit gaat in dit taakveld. Daar ligt dus een kans. Een mogelijkheid is
het stimuleren van diverse ondernemersfondsen als een gezamenlijk financieel
instrument waarin ondernemers in een bepaalde gemeente, wijk, bedrijventerrein of
winkelgebied een verplichte heffing (bijvoorbeeld via de onroerendezaakbelasting of
reclamebelasting) betalen en dan zelf kunnen besluiten over de besteding daarvan. Dit
model helpt free-rider-problematiek te voorkomen
Speciale aandacht voor inzet op de verzanding van het strand bij Rockanje. Inzet moet
zijn om echt in samenwerking met de dorpsraad en de ondernemers een nieuwe
toekomst uit te stippelen. Maak ook werk van de dorpsontwikkeling Rockanje.
Met 133 miljoen is het sociaal domein het grootse financiële blok in de begroting. Bij de
baten en lasten per taakveld op pag. 189/190 is met veel moeite na te gaan hoe de
verdeling is. Dat moet wel beter bij de jaarrekening. Voor meer dan 50% van de
begroting is dus nu niet na te gaan waar het geld nu precies naar toe gaat. Sterker nog
dat geld voor een groter gedeelte van het geld. Daarom ook hier graag een duidelijkere
koppeling doelen, activiteiten en geld.
De Begroting is een mooie poging om coalitiedoelen te borgen in de begroting maar de
directe koppeling met het geld moet beter. Vooral voor de controlerende taak van de
raad.
Daarom het verzoek om per doel een duidelijk budget-koppeling en een duidelijk
resultaat-indicator te publiceren. Stel een samenvattende tabel (doel – kosten
verwachte impact) op voor de raad en inwoners. De goede voornemens worden dan
gekoppeld aan geld en kunnen dan worden gemonitord. ONS Voorne wacht graag op de
daden van het college. Hopelijk wordt hetgeen “Wachten op Godot”.